Jedna z cech charakterystycznych dla wspólczesnej gastronomii w krajach wysoko rozwinietych jest gwaltowna ekspansja w Europie i Ameryce Pólnocnej zakladów oferujacych potrawy kuchni etnicznych (narodowych). Poczatkowo byly to glównie restauracje wloskie, francuskie i greckie (rzadziej hiszpanskie i wegierskie), nieco pózniej pojawily sie restauracje i jadlodajnie z kuchnia arabska, turecka i pólnocnoafrykanska (w Stanach Zjednoczonych restauracje meksykanskie) oraz chinska, natomiast w ostatnich latach mozna zaobserwowac gwaltowny rozwój restauracji indyjskich, wietnamskich, indonezyjskich (zwlaszcza w Holandii), tajlandzkich i brazylijskich.
Ich wystepowanie jest scisle zwiazane z duzymi skupiskami imigrantów (poczatkowo powstawaly one w dzielnicach, gdzie byly skupione mniejszosci narodowe), aczkolwiek z racji egzotycznych potraw (czesto relatywnie tanich), oryginalnego wystroju wnetrz i dodatkowych atrakcji (muzyka, obsluga w strojach narodowych, mozliwosc nabycia wyrobów rekodziela itp.) sa one chetnie odwiedzane przez turystów. Obecnie w wiekszych miastach europejskich i pólnocnoamerykanskich restauracje i inne zaklady gastronomiczne specjalizujace sie w daniach kuchni etnicznej sa coraz czesciej lokalizowane w dzielnicach centralnych i rejonach chetnie odwiedzanych przez turystów.
W ostatnich latach nastapila znaczna komputeryzacja tego sektora uslug, co przynioslo znaczne oszczednosci pracy, ulatwilo zarzadzanie firmami i stworzylo wieksze mozliwosci badan rynkowych. Roboty i komputery w gastronomii maja ponadto zapewnic przygotowanie posilków i obsluge w czasie o polowe krótszym i przy polowie dotychczasowych kosztów.


